Δε μπορούμε να ζούμε μόνοι μας, όσο κι αν θέλουμε να απολαμβάνουμε την αποσύνθεση μας μόνοι και έρημοι. Τους χρειαζόμαστε τους ανθρώπους, να ξέρουμε ότι μια δεύτερη ζωή μαρτυρά τη δική μας ύπαρξη. Οι άνθρωποι καθρέφτες του δικού μας βίου, οι άνθρωποι παρόντες όταν οι θλίψη μάς κατασφάζει, όταν ο χρόνος εξαφανίζεται κάτω από τα βροντερά βήματα της αδικίας, τη παράνοιας που στήνει παγίδες σε κάθε γωνιά του δρόμου.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s