Οι Κυκλάδες του 1938 παρουσίαζαν –με εξαίρεση τα εφοπλιστοχώρια και τη βιομηχανική ακόμα Σύρο- πάμπτωχη όψη. Οι περισσότεροι άντρες ήταν ναυτικοί. Ταξίδευαν με ελάχιστα διαλείμματα και, όποτε το πλοίο πέρναγε στα ανοιχτά του νησιού τους, με κατεύθυνση από τη Μαύρη Θάλασσα προς τη Μεσόγειο ή αντιστρόφως, πετούσαν στη θάλασσα πακέτα με γράμματα και δώρα για τους δικούς τους, να έρθουν οι βάρκες να τα μαζέψουν. Οι γυναίκες ζούσαν πάνω από τη λιγοστή καλλιεργίσιμη γη. Είχαν δε πρόσφατα υποχρεωθεί –με νόμο του Μεταξά- να ασβεστώνουν τακτικά τα σπίτια τους “για λόγους δημόσιας υγιεινής”. Το υποχρεωτικό εκείνο ξάσπρισμα δε διέθετε στα μάτια τους τίποτα απολύτως το ποιητικό.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s