Στη γη είμαστε πρόσκαιρα υπέροχοι

Ocean Vuong – Μετάφραση Έφη Φρυδά – Εκδόσεις Gutenberg

Το επόμενο πρωί στην κουζίνα σε παρατήρησα καθώς έχυνες γάλα σε ένα ψηλό ποτήρι σαν το κεφάλι μου.
«Πιες», είπες σουφρώνοντας με περηφάνια τα χείλια. «Είναι αμερικάνικο γάλα, θα σε ψηλώσει πολύ. Είμαι σίγουρη».
Ήπια τόσο πολύ απ’ αυτό το κρύο γάλα που η γλώσσα μου μούδιασε κι έχασα τη γεύση μου. Έπειτα απ’ αυτό κάθε πρωί επαναλαμβάναμε την ίδια τελετουργία: το γάλα έρρεε σε μια χοντρή λευκή πλεξούδα, εγώ το έπινα με μεγάλες γουλιές φροντίζοντας να με βλέπεις ενώ και οι δυό μας ελπίζαμε η λευκότητα που χανόταν μέσα μου να κάνει καλύτερο αυτό το κίτρινο αγόρι. Πίνω φως, σκεφτόμουν. Γεμίζω τον εαυτό μου φως. Το γάλα, μια λαμπρή πλημμύρα, έσβηνε όλη τη σκοτεινιά μέσα μου.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: