Περί κακοποίησης των λέξεων

John Locke – Εκδόσεις Παπαδόπουλος

Οι άνθρωποι, που έχουν συνηθίσει από την κούνια τους να μαθαίνουν λέξεις οι οποίες εύκολα περνούν και απομνημονευονται, πριν μάθουν ή χτίσουν τις σύνθετες έννοιες στις οποίες αναφέρονται, ή που βρίσκονται στα πράγματα τα οποία νόμιζαν ότι αντιπροσωπεύουν, συνήθως συνεχίζουν να το κάνουν σε όλη τη ζωή τους, και χωρίς να μπαίνουν στον απαραίτητο κόπο να εγκαθιστούν στο μυαλό τους ξεκάθαρες έννοιες, χρησιμοποιούν τις λέξεις τους με τις ασταθείς και μπερδεμένες έννοιες που έχουν, ικανοποιώντας τον εαυτό τους με τις ίδιες λέξεις που χρησιμοποιούν οι άλλοι άνθρωποι, σαν ο ήχος τους και μόνο να κουβαλά μαζί του διαρκώς το νόημα. […] Όμως η έλλειψη νοήματος στις λέξεις τους, όταν φτάνουν να επιχειρηματολογούν για το δόγμα ή το συμφέρον τους, φανερά γεμίζει τον λόγο τους με αφθονία άδειας, ακατανόητης φασαρίας και ορολογίας, ειδικά σε ηθικά ζητήματα…

Ο φόνος είναι χρήμα

Πέτρος Μάρκαρης – εκδόσεις Κείμενα

Κάθομαι στο τραπέζι και περιμένω μα φέρει τους καφέδες, για να τα πούμε. Κρατάει το φλιτζάνι της και με κοιτάζει.
«Ένα σου λέω. Πρώτη φορά άκουσα τον Λάμπρο να μιλάει σε κόσμο κι έμεινα με ανοιχτό το στόμα».
«Γιατί;»
«Είπε στους Αφρικανούς ότι δεν έχει σημασία αν είναι ξένοι. Στη φτώχια δεν υπάρχουν Έλληνες ή μετανάστες. Όλους τους ενώνει η φτώχεια. Πρέπει λοιπόν να παλέψουν μαζί και να μη φοβούνται. Τα έλεγε τόσο όμορφα που συγκινήθηκα». Κάνει μια παύση και με κοιτάζει. «Έτσι μιλάνε όλοι οι κομουνιστές;» με ρωτάει με απορία.

ΤΟΥΡΚΙΑ: Το τρένο του μεγάλου εκσυγχρονισμού

Γιώργος Αγγελετόπουλος, Ευάγγελος Αρεταίος – Εκδόσεις Παπαδόπουλος

«Και ακόμα πιο πολύ από τους άντρες αντιστέκονται οι νέες γυναίκες, αυτές που τόσο εύκολα εμείς οι αριστεροί, ή οι ξένοι, τις κατατάσσουμε ως «ισλαμίστριες με μαντίλα». Όλοι αυτοί οι νέοι αστοί που μεγάλωσαν μεσα στα πρώτα χρόνια του AKP, που γεύτηκαν τις ελευθερίες και το κοινωνικό στάτους που ποτέ δεν είχαν επί κεμαλισμού, σπούδασαν, ταξίδεψαν και θέλουν έναν άλλο τρόπο ζωής.»

Ο άνθρωπος που μπέρδεψε τη γυναίκα του με ένα καπέλο

Oliver Sacks – Μετάφραση: Κώστας Πόταγας – Εκδόσεις Άγρα

Έπειτα, σαν να αποφάσισε πως η εξέταση είχε τελειώσει, άρχισε να ψάχνει ολόγυρα για το καπέλο του. Άπλωσε το χέρι του και πιάνοντας το κεφάλι της γυναίκας του, προσπάθησε να το ανασηκώσει και να το φορέσει. Ήταν φανερό ότι είχε μπερδέψει τη γυναίκα του με το καπέλο του! Η γυναίκα του έδειξε σαν να ήταν συνηθισμένη σε τέτοια πράγματα.

Political Speeches & AI

Διαβάστε το στα ελληνικά εδώ.

At a time when the USA moves full speed ahead towards the presidential election, and the candidates fight and make speeches, everyone else, all around the world, battle against each other on Facebook, on Twitter and most of them argue (sic) as well.

Political speeches from Antiquity till today have been, for me, one of the most exciting, tough and demanding, provocative and balancing acts in the world. Because in order to deliver them, apart from a vision and a plan (I consider them to be parts of the content, but sadly they are optional) one needs tools, like the proper command of the language, the knowledge base, the arguments constructed and presented in the past conserving the subject they are referring to.

In 2016 Valentin Kassarnig (College of Information & Computer Science, University of Massachusetts Amherst) presented a “Political Speech Generator”, a system of Artificial Intelligence able to create partisan political speeches. Based on data derived from 3857 speeches made in Congress since 2005 the creators trained the system initially to detect whether a speech is pro or against a proposed bill. The speeches were analyzed individually, but, more importantly, also in comparison to the argumentation of the rest of the speakers. This way the system allows you to determine whether any given speech should present a supportive or not opinion.

This system is based on a combination of different advanced methods. The lexical sequences are created based on the probabilities derived from two underlying models: a linguistic model that ensures the grammatical accuracy and a subject model that aims at the cohesiveness of the text.

In his report (which you can find here, in case you’re interested) Kassarning describes this method and other parameters used in the project at length, the results of which are high quality speeches, both grammatically and in terms of transitioning from one concept to another.

To be honest, we, the people, have already long ago discovered our Political Speech Generator, which is none other than: “Unmoving Faith to Personal Dogma”. It mainly works by starting directly from the conclusion and working all the way backwards towards it, depending on what or whom we want to support. And now Technology comes to prove that it can do even that, only better!

But, political speech is not (just) partisan speech. From the times of ancient rhetoricians until the emblematic speeches of the last century, it has kept for itself a role much more important and valuable: as catalyst for the social contract’s constant renewal.

Πολιτικές Ομιλίες & Τεχνητή Νοημοσύνη

Read the above in English.

Την ώρα που οι ΗΠΑ έχουν ανοίξει σε πλήρη ισχύ τις προεκλογικές τους μηχανές, που οι υποψήφιοι μάχονται και βγάζουν λόγους, όλοι μάχονται, σε όλο τον κόσμο, στο Facebook, στο Twitter και οι περισσότεροι επιχειρηματομονολογούν (sic).

Οι πολιτικές ομιλίες από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα είναι για τα δικά μου γούστα ένα από τα πιο συναρπαστικά, δύσκολα και απαιτητικά, προκλητικά και ακροβατικά ζητούμενα στον κόσμο. Διότι εκτός από όραμα και σχέδιο (τα θεωρώ μέρη του περιεχομένου, δυστυχώς είναι προαιρετικά) χρειάζεσαι εργαλεία, όπως ο χειρισμός της γλώσσας, και το γνωστικό υπόβαθρο, το πώς δηλαδή έχουν αρθρωθεί και δομηθεί τα εκατέρωθεν επιχειρήματα για το θέμα στο οποίο αναφέρεσαι.

To 2016, o Valentin Kassarnig (College of Information & Computer Science, University of Massachusetts Amherst) παρουσίασε ένα σύστημα Τεχνητής Νοημοσύνης που μπορεί να δημιουργήσει ομιλίες για ένα πολιτικό κόμμα. Με βάση δεδομένων 3857 ομιλίες στο Κογκρέσο από το 2005, οι δημιουργοί εκπαίδευσαν αρχικά το σύστημα για να προσδιορίζει αν μια ομιλία είναι υπέρ ή κατά μιας προτεινόμενης νομοθεσίας. Οι λόγοι δεν αναλύθηκαν μόνο ξεχωριστά αλλά και σε σχέση με την επιχειρηματολογία των υπόλοιπων ομιλητών. Έτσι, το σύστημα σού επιτρέπει να του καθορίσεις εάν μια ομιλία θα πρέπει να έχει υποστηρικτική ή όχι γνώμη.

Το σύστημα αυτό βασίζεται σε έναν συνδυασμό διαφόρων προηγμένων μεθόδων. Οι ακολουθίες λέξεων δημιουργούνται με βάση τις πιθανότητες που λαμβάνονται από δύο υποκείμενα μοντέλα : Ένα γλωσσικό μοντέλο φροντίζει τη γραμματική ορθότητα, ενώ ένα θεματικό μοντέλο στοχεύει στη συνοχή των κειμένων.

Στην έκθεση του (την οποία βάζω εδώ για όποιον ενδιαφέρεται για περισσότερα), ο Kassarnig περιγράφει περισσότερο αναλυτικά τη μέθοδο και τις λοιπές παραμέτρους του εγχειρήματος, το οποίο αξιολογούμενο πειραματικά έδειξε ότι οι ομιλίες που δημιούργησε πετυχάν αποτελέσματα υψηλής ποιότητας τόσο σε σχέση με γραμματική ορθότητα τους όσο και τις μεταβάσεις των προτάσεων.

Την ώρα λοιπόν που οι άνθρωποι φαίνεται να έχουν ανακαλύψει προ πολλού τον Political Speech Generator τους, το οποίο ονομάζεται: «πίστη στο δόγμα μου» και το θέτουν σε εφαρμογή ξεκινώντας από το πού θέλουν να καταλήξουν, ποιον να υπερασπιστούν ή όχι (ανεξάρτητα από το ύφος, τα λεγόμενα ή την πολιτεία του) και στη συνέχεια επιλέγοντας – δημιουργώντας τα επιχειρήματα εκείνα που θα τους οδηγήσουν σε αυτή την κατάληξη – συμπέρασμα – θέση, η τεχνολογία μάς δείχνει ότι και αυτό μπορεί να το πράξει καλύτερα!

Η πολιτική ομιλία όμως δεν είναι απλώς πολιτική [κομματική] επιχειρηματολογία. Από τους αρχαίους ρήτορες μέχρι τους εμβληματικούς λόγους του τελευταίου αιώνα, επεφύλαξε για τον εαυτό της ένας ρόλο εμβληματικό μα και πολύτιμο, χρήσιμο για την κοινωνία και το -κάθε φορά προς επικαιροποίηση – συμβόλαιο της.

Ενάμιση δευτερόλεπτο φως

Γιάννης Μακριδάκης – Βιβλιοπωλείο της ΕΣΤΙΑΣ

Ο φάρος πρέπει να παραμείνει όρθιος και να ανάβει κάθε νύχτα, συνέχιζε να λέει ο φαροφύλακας, μπορεί να έχουν πλέον τόσα όργανα πλοήγησης τα σύγχρονα βαπόρια αλλά ο φάρος είναι για τον καπετάνιο μια σταθερά επαλήθευσης ότι τα όργανα του λειτουργούν σωστά, ότι δεν έχουν βλάβη, είναι η ελπίδα ο φάρος για τον ναυτικό, ένα φως μες το σκοτάδι, τον βλέπει και ημερεύει ּ πρώτη φορά ένιωσε τότε ο Μάριος Τσόχος τη σημασία την αληθινή της λέξης ημερεύω, γίνομαι μέρα, εξημερώνομαι από τα σκοτάδια μου τα άγρια.