Σικελικό Ειδύλλιο

Σώτη Τριανταφύλλου – Εκδόσεις Πατάκη

Δίπλα στον νεροχύτη έχω ένα μπουκάλι τζιν, ένα μπουκάλι κόκκινο βερμούτ κι ένα Campari: Καμιά φορά φτιάχνω νεγκρόνι. Το κακό με τα νεγκρόνι είναι πως το ένα δεν αρκεί, με τα δυο νιώθω ήδη τη νεφέλη της μέθης κι ύστερα προχωρώ εύθυμα προς το τρίτο με αποτέλεσμα να θέλω να τηλεφωνήσω στη Ρομπέρτα μες τη νύχτα. Της τηλεφώνησα δυο τρεις φορές, αλλά το έκλεισα προτού απαντήσει. Άκουσα ότι στη Νάπολη γνώρισε κάποιον στρατιωτικό γιατρό – μπράβο, Ρομπέρτα, σου εύχομαι βίον ανθόσπαρτον κι ας μην μπορείς να παντρευτείς. Πάντα της άρεσαν οι ένστολοι.

Η Κλάρα και ο Ήλιος

Καζούο Ισιγκούρο – Εκδόσεις Ψυχογιός

Ξέρω πως η επίδειξη ευνοϊκής μεταχείρισης δεν είναι κάτι επιθυμητό. Αν όμως ο Ήλιος κάνει εξαιρέσεις, σίγουρα αυτοί που το αξίζουν περισσότερο είναι οι νέοι που θα αγαπιούνται για όλη τους τη ζωή. Ίσως ο Ήλιος θα ρωτήσει: «Πώς μπορούμε να είμαστε σίγουροι; Τι μπορεί να ξέρουν αυτά τα παιδιά για την αληθινή αγάπη;». Όμως εγώ τα παρατηρώ προσεκτικά και είμαι σίγουρη πως είναι αληθινή. Μεγάλωσαν μαζί και έχει γίνει ο ένας μέρος του άλλου.

Ανησυχία

Linn Ullmann – Εκδόσεις Μεταίχμιο

Κάθονται σε ένα βράχο. Στην πραγματικότητα, νομίζω ότι εκείνη λέει, Αφουγκράσου πόσο ήσυχος είναι αυτός ο τόπος. Εκείνος δε θα το είχε πει αυτό, ούτε σ’ αυτήν, ούτε στον διευθυντή φωτογραφίας. Υπάρχουν χιλιάδες ήχοι στο νησί. Αντ’ αυτού, στρέφεται στη γυναίκα που θα γίνει η μητέρα μου και λέει: Είμαστε οδυνηρά δεμένοι. Εκείνη σκέφτεται ότι ακούγεται ωραίο. Και λιγάκι δυσάρεστο. Και δυσνόητο. Και αληθινό. Και ίσως κάπως γλυκανάλατο.

Τοπικοί Τροπικοί

Μάριος Χατζηπροκοπίου, Εκδόσεις Αντίποδες

Ο Γιάννος απ’τη φυλακή δυο μέρες έν’ που εβγήκε
-σάπιζε χρόνους δεκατρείς και χρόνους δεκαπέντε-
τις ρούγες κατηφόρισεν, εδιάηκε στο λιμάνι
εδιάηκε στα πουταναριά, τη Ζωγραφού διαλέγει.
Είχε τα χείλη βυσδινιά και τα μισά του χρόνια.
Μα ως μες στη φλόγα των κεριών εγλέντααν το γιαγκίνι
ξανοίγει Ο Γιάννος ζουγραφιά ‘πού το κρεβάτι απάνω
προβάλλει αγγελοπρόσωπο κοπέλα γκαστρωμένη.