The Sleep Revolution

Arianna Huffington – Penguin Books

As our days become more and more consumed by doing, by distractions and urgency, sleep, waiting for us every night, offers a surrender. Perhaps that’s one reason so many of us have such difficulty falling asleep—because we can’t lay down our swords. We’re told again and again that we must work harder, must never let our guard down, and we must always fight on. And so we fight sleep, too. Or we stress out about our inability to control it and summon it whenever we want, at the snap of our fingers—the way that we believe we can everything else in our age of On Demand (“your Uber Sleep will arrive in five minutes”).

Ο Βασιλιάς της

Χρήστος Χωμενίδης – Εκδόσεις Παττάκη

Τι θα πει αγαπάω; Ανάθεμα αν έχετε προφέρει αυτό το ρήμα πέντε φορές σε όλη σας τη ζωή, τις τέσσερις για τη μάνα σας. Το τρέμετε – σάς έχουν μάθει από τις φασκιές να το τρέμετε-, ούτε στα παιδιά σας καλά καλά δεν το λέτε, στα εγγόνια σας ποο εύκολα, πρέπει να γεράσει ο άνθρωπος για να ανοίξει, να μισανοίξει έστω, σαν όστρακο.
Αγαπάω σημαίνει γίνομαι εκείνος που αγαπάω. Αφήνω τον εαυτό μου πίσω και παραδίνομαι και βουλιάζω στον άλλον… Η μοίρα του δική μου μοίρα. Αν πέθαινε η Ελένη, θα θαβόταν η καρδιά μου. Όταν την είδα από την ταράτσα του ανακτόρου να σαλπάρει με τον Πάρη, φρέσκος αέρας, δροσερός, φύσηξε εντός μου.

Βορράς

Φοίβος Οικονομίδης – Βιβλιοπωλείο της Εστίας

Άρπαξε το σάντουιτς από το κομοδίνο και τον χυμό από το πάτωμα και πάλεψε να χώσει το καλαμάκι στην υποδοχή, μασουλώντας πατάτες τηγανητές και ψωμί ενώ στην οθόνη περνούσε η πιο ψεύτικη, η πιο ξενέρωτη σκηνή σεξ που είχε δει στη ζωή του. Τόσο ψυχρή, σκηνοθετημένη από έναν άνθρωπο που μισούσε είτε τον έρωτα ή τον Αλέξανδρο προσωπικά, τόσο μίζερη που ένιωσε άβολα και τίναξε το κεφάλι του δεξιά αριστερά, πετώντας ψίχουλα και χυμούς στο πάτωμα.

Το τραγούδι του χιλμπίλη

Τζέιμς Ντέιβιντ Βάνς – εκδόσεις Δώμα

Αρχίσαμε να βλέπουμε τα άλλα μέλη της εργατικής τάξης με καχυποψία. Οι πιο πολλοί ζοριζόμασταν για να τα βγάλουμε πέρα, αλλά τα καταφέρναμε, δουλεύαμε σκληρά κι ελπίζαμε σε μια καλύτερη ζωή. Όμως μια μεγάλη μειοψηφία είχε βολευτεί μια χαρά απομυζώντας το κράτος. Κάθε δυό βδομάδες, έπαιρνα μια μικρή επιταγή και παρατηρούσα τη γραμμή με τις παρακρατήσεις των ομοσπονδιακών και των πελατειακών φόρων απ’ το μισθό μου. Εξίσου συχνά, ο τοξικομανής γείτονάς μας ερχόταν ν’ αγοράσει μοσχαρίσιες σπαλομπριζόλες, που εγώ ήμουν πολύ φτωχός για ν’ αγοράσω για τον εαυτό μου, αλλά που υποχρεωνόμουν από τον Θείο Σαμ, το αμερικανικό κράτος δηλαδή, ν’ αγοράσω για κάποιον άλλο.[…] Οι πολιτικοί επιστήμονες έχουν ξοδέψει εκατομμύρια λέξεις προσπαθώντας να εξηγήσουν πώς τα Απαλάχια κι ο Νότος εξελίχθηκαν από προπύργιο των Δημοκρατικών σε προπύργιο των Ρεπουμπλικανών μέσα σε λιγότερο από μία γενιά.

Το λούνα πάρκ στο ιερό βουνό

Σώτη Τριανταφύλλου – εκδόσεις Παττάκη

Έχω ανάγκη από τα βιβλία για να διορθώνω την πραγματικότητα με φαντασιώσεις που φυτρώνουν μέσα στο κεφάλι μου: προσθέτω στα γκρίζα κτίρια διάφορα χρώματα, φανταχτερά συνήθως, και βλέπω τους ανθρώπους που στέκονται ακίνητοι στις κυλιόμενες σκάλες του υπόγειου σιδηρόδρομου σαν κούκλες σε βιτρίνα. Στην ασπρόμαυρη Σίγκναλ που αγοράσαμε για να δούμε τους Ολυμπιακούς της Μόσχας, βλέπω με τη φαντασία μου τις εκπομπές έγχρωμες. Σοβαρολογώ. Η μαμά έλεγε ότι πρέπει να μεγαλώσω και να αντιμετωπίσω την πραγματικότητα, που είναι στραβή κι ανάποδη. Την αντιμετωπίζω: πηγαίνω στην εφημερίδα από τις οχτώ το πρωί για να αντιγράψω τα δελτία και, ενδιαμέσως, για να διορθώσω τα ορθογραφικά και συντακτικά λάθη άλλων συναδέλφων, είμαι ορθογράφος. Αν το να είσαι ορθογράφος ήταν ταλέντο, θα έλεγα πως έχω ταλέντο σε κάτι. Αλλά δεν έχω ακούσει ποτέ να λένε πως η ορθογραφία είναι ταλέντο.

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ: Φιλελεύθερη δημοκρατία και κρίση πολιτισμού

Νικόλας Σεβαστάκης – εκδόσεις Στερέωμα

Κάθε δήλωση σιχασιάς και προκλητικής άρνησης, κάθε αιρετική κατεδάφιση και ηθικός εξάψαλμος, κάθε λαϊκιστικός πομφόλυγας ενός ποπ ειδώλου ή ενός σταρ κοινωνιολόγου, ποζάρει για βάθος κοινωνικής αφύπνισης και ευαισθησίας. […]
Μετά την καθίζηση των μεγάλων κυμάτων πολιτικής αμφισβήτησης του 20ου αιώνα, ο αρνητικός λόγος έγινε ένας μηχανισμός δημόσιας φήμης και μιας τεχνικής δημόσιας αυτοπροβολής στο εκρηκτικό πεδίο των νέων μέσων επικοινωνίας. Αρχικά είχε τη δροσιά της αντικουλτούρας και ενός καλλιτεχνικού αριστερισμού που διέθετε το χάρισμα του χιούμορ και της αιχμηρής ανάγνωσης της ιδεολογίας. Όλα αυτά είχαν ήδη εξαντληθεί από τη δεκαετία του 1980.

EVERYTHING IS F*CKED: Ένα βιβλίο για την ελπίδα

Mark Manson – Εκδόσεις Έσοπτρον

Το πρόβλημα με τις αποδείξεις και τις ιδεολογίες είναι πως οι άνθρωποι έχουν την τάση να παίρνουν μία μικρή απόδειξη και να αρχίζουν να τρέχουν μαζί της, γενικεύοντας κάποιες απλές ιδέες σε ολόκληρους πληθυσμούς ή ολόκληρο τον πλανήτη. Είναι έργο του ανθρώπινου ναρκισσισμού – η ανάγκη μας να επινοήσουμε κάποια σημασία για τον εαυτό μας, μια παράκρουση του Συναισθηματικού Εγκεφάλου. Έτσι, μολονότι οι ιδεολογίες υπόκεινται στην απόδειξη και την επαλήθευση, δεν τα καταφέρνουμε και πολύ καλά να τις επαληθεύουμε. Η ανθρωπότητα είναι τόσο μεγάλη και περίπλοκη ώστε οι εγκέφαλοί μας δυσκολεύονται να τα επεξεργαστούν όλα. Έτσι, οι Σκεπτόμενοι Εγκέφαλοί μας κάνουν αναπόφευκτα συντομεύσεις, για να διατηρήσουν κάποιες κατά τα άλλα ηλίθιες πεποιθήσεις.