Political Speeches & AI

Διαβάστε το στα ελληνικά εδώ.

At a time when the USA moves full speed ahead towards the presidential election, and the candidates fight and make speeches, everyone else, all around the world, battle against each other on Facebook, on Twitter and most of them argue (sic) as well.

Political speeches from Antiquity till today have been, for me, one of the most exciting, tough and demanding, provocative and balancing acts in the world. Because in order to deliver them, apart from a vision and a plan (I consider them to be parts of the content, but sadly they are optional) one needs tools, like the proper command of the language, the knowledge base, the arguments constructed and presented in the past conserving the subject they are referring to.

In 2016 Valentin Kassarnig (College of Information & Computer Science, University of Massachusetts Amherst) presented a “Political Speech Generator”, a system of Artificial Intelligence able to create partisan political speeches. Based on data derived from 3857 speeches made in Congress since 2005 the creators trained the system initially to detect whether a speech is pro or against a proposed bill. The speeches were analyzed individually, but, more importantly, also in comparison to the argumentation of the rest of the speakers. This way the system allows you to determine whether any given speech should present a supportive or not opinion.

This system is based on a combination of different advanced methods. The lexical sequences are created based on the probabilities derived from two underlying models: a linguistic model that ensures the grammatical accuracy and a subject model that aims at the cohesiveness of the text.

In his report (which you can find here, in case you’re interested) Kassarning describes this method and other parameters used in the project at length, the results of which are high quality speeches, both grammatically and in terms of transitioning from one concept to another.

To be honest, we, the people, have already long ago discovered our Political Speech Generator, which is none other than: “Unmoving Faith to Personal Dogma”. It mainly works by starting directly from the conclusion and working all the way backwards towards it, depending on what or whom we want to support. And now Technology comes to prove that it can do even that, only better!

But, political speech is not (just) partisan speech. From the times of ancient rhetoricians until the emblematic speeches of the last century, it has kept for itself a role much more important and valuable: as catalyst for the social contract’s constant renewal.

Πολιτικές Ομιλίες & Τεχνητή Νοημοσύνη

Read the above in English.

Την ώρα που οι ΗΠΑ έχουν ανοίξει σε πλήρη ισχύ τις προεκλογικές τους μηχανές, που οι υποψήφιοι μάχονται και βγάζουν λόγους, όλοι μάχονται, σε όλο τον κόσμο, στο Facebook, στο Twitter και οι περισσότεροι επιχειρηματομονολογούν (sic).

Οι πολιτικές ομιλίες από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα είναι για τα δικά μου γούστα ένα από τα πιο συναρπαστικά, δύσκολα και απαιτητικά, προκλητικά και ακροβατικά ζητούμενα στον κόσμο. Διότι εκτός από όραμα και σχέδιο (τα θεωρώ μέρη του περιεχομένου, δυστυχώς είναι προαιρετικά) χρειάζεσαι εργαλεία, όπως ο χειρισμός της γλώσσας, και το γνωστικό υπόβαθρο, το πώς δηλαδή έχουν αρθρωθεί και δομηθεί τα εκατέρωθεν επιχειρήματα για το θέμα στο οποίο αναφέρεσαι.

To 2016, o Valentin Kassarnig (College of Information & Computer Science, University of Massachusetts Amherst) παρουσίασε ένα σύστημα Τεχνητής Νοημοσύνης που μπορεί να δημιουργήσει ομιλίες για ένα πολιτικό κόμμα. Με βάση δεδομένων 3857 ομιλίες στο Κογκρέσο από το 2005, οι δημιουργοί εκπαίδευσαν αρχικά το σύστημα για να προσδιορίζει αν μια ομιλία είναι υπέρ ή κατά μιας προτεινόμενης νομοθεσίας. Οι λόγοι δεν αναλύθηκαν μόνο ξεχωριστά αλλά και σε σχέση με την επιχειρηματολογία των υπόλοιπων ομιλητών. Έτσι, το σύστημα σού επιτρέπει να του καθορίσεις εάν μια ομιλία θα πρέπει να έχει υποστηρικτική ή όχι γνώμη.

Το σύστημα αυτό βασίζεται σε έναν συνδυασμό διαφόρων προηγμένων μεθόδων. Οι ακολουθίες λέξεων δημιουργούνται με βάση τις πιθανότητες που λαμβάνονται από δύο υποκείμενα μοντέλα : Ένα γλωσσικό μοντέλο φροντίζει τη γραμματική ορθότητα, ενώ ένα θεματικό μοντέλο στοχεύει στη συνοχή των κειμένων.

Στην έκθεση του (την οποία βάζω εδώ για όποιον ενδιαφέρεται για περισσότερα), ο Kassarnig περιγράφει περισσότερο αναλυτικά τη μέθοδο και τις λοιπές παραμέτρους του εγχειρήματος, το οποίο αξιολογούμενο πειραματικά έδειξε ότι οι ομιλίες που δημιούργησε πετυχάν αποτελέσματα υψηλής ποιότητας τόσο σε σχέση με γραμματική ορθότητα τους όσο και τις μεταβάσεις των προτάσεων.

Την ώρα λοιπόν που οι άνθρωποι φαίνεται να έχουν ανακαλύψει προ πολλού τον Political Speech Generator τους, το οποίο ονομάζεται: «πίστη στο δόγμα μου» και το θέτουν σε εφαρμογή ξεκινώντας από το πού θέλουν να καταλήξουν, ποιον να υπερασπιστούν ή όχι (ανεξάρτητα από το ύφος, τα λεγόμενα ή την πολιτεία του) και στη συνέχεια επιλέγοντας – δημιουργώντας τα επιχειρήματα εκείνα που θα τους οδηγήσουν σε αυτή την κατάληξη – συμπέρασμα – θέση, η τεχνολογία μάς δείχνει ότι και αυτό μπορεί να το πράξει καλύτερα!

Η πολιτική ομιλία όμως δεν είναι απλώς πολιτική [κομματική] επιχειρηματολογία. Από τους αρχαίους ρήτορες μέχρι τους εμβληματικούς λόγους του τελευταίου αιώνα, επεφύλαξε για τον εαυτό της ένας ρόλο εμβληματικό μα και πολύτιμο, χρήσιμο για την κοινωνία και το -κάθε φορά προς επικαιροποίηση – συμβόλαιο της.

Παρακολουθώντας το online course του Παν/μίου του Ελσίνκι για την Τεχνητή Νοημοσύνη

Η Φινλανδική Κυβέρνηση και το σχέδιο της για τους ευρωπαίους πολίτες

H κυβέρνηση της Φινλανδίας, το έβαλε σκοπό να εκπαιδεύσει – μέχρι το 2021- το 1% τον πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης πάνω σε βασικές γνώσεις που έχουν να κάνουν με την Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ). Το πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, μαζί με τον συμβουλευτικό οργανισμό τεχνολογίας Reaktor, ετοίμασαν ένα ΔΩΡΕΑΝ online AI course.

elementsofai.com

Το μάθημα έχει 6 τομείς, που ο καθένας απαιτεί 5-10 ώρες παρακολούθησης (και ασκήσεων) και καλύπτει από τεχνικά μέχρι φιλοσοφικά ζητήματα που έχουν να κάνουν με την εφαρμογή της ΤΝ. Στην αρχή απευθυνόταν στους Φινλανδούς πολίτες, πλέον είναι διαθέσιμο και στα αγγλικά, φινλανδικά, γερμανικά και εσθονικά, με στόχο να μεταφραστεί σε κάθε γλώσσα της ευρωπαϊκής ένωσης μέχρι την Άνοιξη του 2020.

Για να μην γράφω αναλυτικά τις θεματικές και τις υποκατηγορίες τους, δείτε το παραπάνω screenshot από τη δομή του μαθήματος. Επί της ουσίας, θεωρώ ότι η επαφή με το ανεξάντλητο πεδίο της ΤΝ είναι κάτι (πολύ) παραπάνω από επαρκής, και αυτό γιατί πέρα από την επιστημονική (ψύχραιμη) τεκμηρίωση της ύλης, η προσέγγιση στο ζήτημα είναι πλουραλιστική: Ο ενδιαφερόμενος εκτίθεται σε σχετικές γνώσεις από ιστορική, φιλοσοφική, ετυμολογική, πρακτική αλλά και μαθηματική σκοπιά.

Continue reading “Παρακολουθώντας το online course του Παν/μίου του Ελσίνκι για την Τεχνητή Νοημοσύνη”

Artificial Intelligence will be useful where Intelligence is!

Notes & Thoughts about Microsoft’s Publication “The Future Computed”

Διάβασέ το στα ελληνικά εδώ.

The father of Artificial Intelligence (AI), Alan Turing had developed the perfect test to determine when a machine can be considered “intelligent”: When the person interacting with it (written form of communication back then), cannot be certain whether he is interacting with another human or in fact a machine.

The last Microsoft publication, from Brand Smith and Harry Shum, titled The Future Computed, is dealing with the present and the future of Artificial Intelligence but not in a transcendental way as the usual publications. What that means is that it doesn’t delve into impressive future projections but rather examines the steps we are taking right now, the way the framework for the following steps should be shaped and what changes it will bring.

That’s because, for the AI systems to develop, it is necessary to safeguard the principles, the policies and the laws for their responsible use. In this publication the writers support the claim that these systems should be fair, trustworthy, transparent and controllable. They highlight though that before we make new rules and laws for AI, we should provide clear answers in fundamental issues concerning them. The same way that for the improvement of the systems, the authorities should ensure full data access while also staying on top of matters such as the safeguarding of individuality and privacy.

Changes will bring changes

The changes that the evolution of AI will bring are sweeping and will be affecting all of our life spectrum, starting from our places of work. Smith and Shum are researching in depth the future of labor not only as a field of study but also in terms of working positions.

Continue reading “Artificial Intelligence will be useful where Intelligence is!”

Multimedia graves and Interactive memory

What happens to your profiles and your data when you kick the bucket. The transformation of memory.

Διάβασε το στα ελληνικά εδώ.

Every morning you wake up, you log on to your favorite social medium: Facebook, Instagram or any other and scroll through the lives of other people.

Huh, this one went to the beach with her dog (heart it), this guy posted a photo of himself with two models in the club (wow, he deserves it), and this third one is revolting through his keyboard (a relish, on it’s own right, share an angry face to assist to the revolution yourself).

Almost every aspect of human behavior parades before your eyes as your scroll between profiles.

Imagine all this “scenery”, like an actual scenery. Much like the famous “Garden of earthly delights” painting by Hieronymus Bosch: Some people do this over here, a little over there someone else is doing something different, like a panorama of (Hieronymus’) Paradise Lost. Of course, some art historians of the 20th century, do not consider the painting to be a panorama, but rather a moral warning, but for the purposes of this article we will leave this aside. Not that it wouldn’t serve any purpose, but for the time being let’s stick to the characterization given by author Peter Beagle that talks of “a place full of the intoxicating air of total freedom”. A garden of free expression and experience, let’s say.

Imagine now something else. That you are strolling around the garden and between the living, now and then you catch a glimpse of the dead as well. Creepy?

Now take a look at the “social” version of the painting (I have kept only the central panel). Maybe you can see some cross signs (+). Please forgive my sacrilegious interference.

Continue reading “Multimedia graves and Interactive memory”

Η Τεχνητή Νοημοσύνη θα είναι χρήσιμη εκεί που θα χρειάζεται και η Νοημοσύνη

Σημειώσεις και σκέψεις με αφορμή την έκδοση “ The Future Computed” της Microsoft.

Read the above in English

Ο πατέρας της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ), Alan Turing είχε ορίσει το απόλυτο τεστ για το πότε μία μηχανή μπορεί να θεωρείται «νοήμων»: Όταν το πρόσωπο που αλληλοεπιδρά μαζί της (με κείμενο, εκείνο τον καιρό), δεν μπορεί να καταλάβει αν πρόκειται για άνθρωπο ή όντως για μηχανή.

Η τελευταία έκδοση από την Microsoft, των Brand Smith και Harry Shum, υπό τον τίτλο The Future Computed, ασχολείται με το παρόν και το μέλλον της Τεχνητής Νοημοσύνης αλλά όχι με τρόπο υπερβατικό όπως οι συνήθεις εκδόσεις. Δηλαδή, δεν κάνει τόσο εντυπωσιακές προβολές στο μέλλον αλλά εξετάζει ποια βήματα κάνουμε αυτή τη στιγμή, πώς πρέπει να διαμορφωθεί το πλαίσιο για τα επόμενα βήματα και τι αλλαγές θα επιφέρει.

Γιατί για να αναπτυχθούν τα συστήματα ΤΝ είναι απαραίτητο να διασφαλιστούν οι αρχές, οι πολιτικές και οι νόμοι για την υπεύθυνη χρήση τους. Εδώ οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι τα συστήματα αυτά θα πρέπει να είναι δίκαια, αξιόπιστα, ασφαλή, διαφανή και ελεγχόμενα. Σημειώνουν όμως πως πριν φτιάξουμε νέους κανόνες και νόμους για το ΑΙ, πρέπει να έχουμε δώσει σαφείς απαντήσεις σε θεμελιώδη ζητήματα σχετικά με αυτά. Όπως επίσης, για τη βελτίωση των συστημάτων, οι αρχές να φροντίσουν ώστε να υπάρχει πλήρης πρόσβαση στα δεδομένα φροντίζοντας παράλληλα την εξασφάλιση της ατομικότητας και του απορρήτου.

Οι αλλαγές θα φέρουν αλλαγές

Οι αλλαγές που θα επιφέρει η ανάπτυξη της ΤΝ είναι σαρωτικές σε όλο το φάσμα της ζωής μας, ξεκινώντας από το πεδίο της εργασίας. Οι Smith και Shum ασχολούνται σε βάθος με το μέλλον της εργασίας τόσο ως αντικείμενο όσο και ως θέσεων απασχόλησης.

Να μερικοί εντυπωσιακοί αριθμοί, τους οποίος θα προσπαθήσω να βάλω σε μια συνοπτική σειρά ώστε να βγαίνει κάποιο νόημα στο σύνολο τους:

51.000.000 θέσεις θα χαθούν την επόμενη δεκαετία αλλά θα προκύψουν νέες περιοχές οικονομικών δυνατοτήτων και τελείως καινούργιες κατηγορίες και θέσεις δουλειάς. Μέχρι όμως το 2027, η ΤΝ θα εκτοπίσει 24,7 εκατ. θέσεις εργασίας και θα δημιουργήσει 14,9 νέες. Διότι, για κάθε ρομπότ που φτιάχνεται ανά χίλιους εργαζόμενους, μειώνει την απασχόληση κατά 6,2 εργαζομένους και προκαλεί μείωση των μισθών κατά 0,7%.

Η τεχνολογία όμως έχει δημιουργήσει πολλές περισσότερες δουλειές από αυτές που έχει καταργήσει και το ίδιο θα κάνει σε βάθος χρόνου. Η οικονομία της ΤΝ θα παρουσιάσει τεράστιες ευκαιρίες για εργαζόμενους και επιχειρήσεις, παρά την πρώτη περίοδο «προσαρμογής», αρκεί οι κοινωνίες να ανταποκριθούν στις νέες απαιτήσεις.

Εύκολο; Όχι. Εφικτό; Ναι. Θα δοκιμαστεί όμως στ’ αλήθεια η ικανότητα προσαρμογής και ανταπόκρισης μας. Κυρίως το σε ποιο βαθμό θα εκπαιδευτούμε, όχι τόσο στα συστήματα ΤΝ αλλά στο να προσαρμοζόμαστε στις νέες συνθήκες που αυτά δημιουργούν.

Αυτό μάς δείχνουν και τα άλλα δεδομένα που υπάρχουν: Μέχρι το 2020 το 30% των τεχνολογικών θέσεων εργασίας θα μένει ακάλυπτο εξαιτίας της έλλειψης ταλέντων, δηλαδή προσόντων. Και αυτό το κενό θα διευρυνθεί μια που χρειάζεται χρόνος για την ανάπτυξη εκπαιδευτικών προγραμμάτων για τις νέες τεχνολογικές δεξιότητες. Να φανταστούμε ότι το 50% της γνώσης που ένας φοιτητής παίρνει στο πρώτο έτος των σπουδών του, (θα) του είναι εντελώς άχρηστο μέχρι να αποφοιτήσει. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι θα χρειαστεί να μάθουν νέες δεξιότητες στη διάρκεια του εργασιακού τους βίου.

Αν πρέπει να κρατήσουμε – συνοψίσουμε κάτι από το παραπάνω, τόσο για τις κοινωνίες όσο και για τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, ίσως είναι το εξής: Η ικανότητα να μαθαίνεις νέα πράγματα, να συνεργάζεσαι, να επικοινωνείς, να προσαρμόζεσαι στα μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα, ίσως και να είναι η πιο σημαντική δεξιότητα για τη διαρκή απασχολησιμότητα.

Continue reading “Η Τεχνητή Νοημοσύνη θα είναι χρήσιμη εκεί που θα χρειάζεται και η Νοημοσύνη”

Multimedia Μνήματα & Interactive Μνήμη: Τι γίνονται τα προφίλ και τα data σου όταν μας αφήσεις χρόνους. Η μετάλλαξη της μνήμης

Read the above in english.

Κάθε πρωί που ξυπνάς, ανοίγεις το αγαπημένο σου κοινωνικό δίκτυο, πχ Facebook ή Instagram και περιδιαβαίνεις στις ζωές των άλλων:

Α, αυτή εδώ πήγε στη θάλασσα με το σκυλάκι της (δώσε μια καρδούλα), ο άλλος φωτογραφήθηκε στο club με 2 μοντέλα (έ, ένα WoW το αξίζει), να και ο τρίτος που «αντιστάθηκε» μέσα από το πληκτρολόγιο του, παίρνοντας θέση και λέγοντας την άποψη του (ένα είδος απόλαυσης είναι και αυτό, χάρισε του ένα angry για να συν-αγωνιστείς κι εσύ).

Σχεδόν κάθε πτυχή της ανθρώπινης εμπειρίας παρελαύνει μπροστά στα μάτια σου καθώς σκρολάρεις ανάμεσα στα διάφορα προφίλ των επαφών σου.

Φαντάσου όλο αυτό το «τοπίο», κυριολεκτικά σαν ένα τοπίο. Να, σαν τον περίφημο «Κήπο των Επίγειων Απολαύσεων» του Ιερώνυμου Μπος: Άλλοι εδώ κάνουν αυτό, παρακάτω ένας άλλος επιδίδεται σε κάτι διαφορετικό, σαν ένα πανόραμα του (απολεσθέντος για τον Μπος) παραδείσου. Βέβαια, ορισμένοι ιστορικοί τέχνης του 20ου αιώνα δεν το θεωρούν πανόραμα αλλά μια ηθική προειδοποίηση, όμως αυτό στην δική μας αναλογία, ας το αφήσουμε στην άκρη. Όχι ότι δε θα μπορούσαμε να δούμε έτσι και το δικό μας τοπίο αλλά ας κρατήσουμε μόνο το χαρακτηρισμό του συγγραφέα Peter Beagle, που μιλά για «ένα μέρος γεμάτο με το μεθυστικό αέρα της τέλειας ελευθερίας». Ένας κήπος ελεύθερης έκφρασης κι εμπειρίας λοιπόν.

Φαντάσου τώρα κάτι άλλο, όπως εσύ περιηγήσε σε αυτόν τον κήπο, να βλέπεις αριστερά και δεξιά, ανάμεσα στα προφίλ των ζωντανών, και κάποιους νεκρούς! Ανατριχιαστικό;

Για ρίξε μια δεύτερη ματιά στην social εκδοχή του πίνακα (άφησα μόνο το κεντρικό του πάνελ). Ίσως διακρίνεις και κάποιους σταυρούς []. Ζητώ συγγνώμη για την ιερόσυλη διπλή παραποίηση που του έκανα.

Το μόνο Δεδομένο

Το μόνο δεδομένο είναι ότι μια μέρα (ή μια νύχτα, αν είσαι τυχερός και φύγεις στον ύπνο σου), θα πεθάνεις!

Τι θα (απο)γίνουν λοιπόν τα δεδομένα σου και τα προφίλ σου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης;

Όπως αναρωτήθηκε πριν χρόνια και ο Tim Herrera στους New York Times (1), είναι η ψηφιακή σου ζωή έτοιμη για τον θάνατο της;

Δεν θα ασχοληθούμε εδώ με το πώς να είσαι σίγουρος ότι διεγράφησαν όλα σου τα δεδομένα, υπάρχουν άλλωστε τόσα tutorials γι’ αυτό. Ούτε θα πούμε λεπτομερώς και επακριβώς τις πολιτικές του κάθε μέσου. Θα αναφέρουμε κάποιες βασικές πληροφορίες, κυρίως για να δούμε το θέμα από, επιτρέψτε μου, ανθρωπολογική σκοπιά. Ή ας πούμε, καλύτερα, από ανθρώπινη σκοπιά, για να αποφύγω και τις αστοχίες. Βασικά, θα θέσουμε… βασικά ερωτήματα.

Continue reading “Multimedia Μνήματα & Interactive Μνήμη: Τι γίνονται τα προφίλ και τα data σου όταν μας αφήσεις χρόνους. Η μετάλλαξη της μνήμης”

εδώ στου δρόμου τα μισά

Τι μπορεί να πάθει κάποιος μετακομίζοντας τα βιβλία του!

Αυτές τις ημέρες ολοκληρώθηκε η κατασκευής μιας μεγάλης βιβλιοθήκης στο κάστρο-ρετιρέ της Ελληνορώσων, στο νέο μου σπίτι. Το σχέδιο να συγκεντρώσω όλα μου τα βιβλία μαζί, βαίνει καλώς. Κουβαλάω συνέχεια κούτες με βιβλία από το πατρικό της Νίκαιας, αδειάζοντας τις εκεί βιβλιοθήκες και γωνιές. Προχτές, ήρθε η ώρα για την κρυψώνα του θεάτρου. Έπεσα πάνω σε αγαπημένα μου βιβλία που διάβαζα ξανά και ξανά, που με αυτά ξυπνούσα και κοιμόμουν, τα μάθαινα απέξω, τσάκιζα φύλλα και υπογράμμιζα συνεχώς κομμάτια τους, προσπαθώντας, τότε, να καταλάβω τα μυστικά της λειτουργίας της θεατρικής πράξης.

Ακόμα προσπαθώ.

Σε άλλον τομέα πια, σε άλλο πόστο, ακόμα προσπαθώ να δω από μέσα την (ανα)παράσταση του φαινομένου της ζωής. Όμως πια, χωρίς να έχω κάτω από τη μασχάλη μου εκείνους που με ενέπνευσαν και με οδηγούσαν.

Αυτούς που συνάντησα, σήμερα, λόγω της μετακόμισης, τόσο καιρό μετά: Τον Μάμετ, τον Όιντα, τον Μπάρμπα, τον αγαπημένο μου Πήτερ Μπρουκ.

Κι αν «έφτασε ή ώρα να το πω», που λέει και ο Ποιητής, πως «άλλα είν’ εκείνα που αγαπώ γι’ αλλού, γι’ αλλού ξεκίνησα», δεν είναι επειδή έχω το «Παράπονο» του τίτλου του – ζούμε τις επιλογές μας, άλλωστε- αλλά για να διασώσω μέσα μου, σκόρπια έστω, κομμάτια από εκείνη την όρεξη, τη γλύκα, από εκείνον το κόσμο που έχει μέσα του τόση ποίηση όση και πραγματικότητα, που απαιτεί αφοσίωση, την οποία εγώ μπορεί να μην του έδωσα αλλά προσήλθα σε αυτόν… διαθέσιμος.

Κι τέτοιος θέλω να παραμένω, όπου και αν με οδηγούν οι επιλογές μου: Σαν να είμαι δηλαδή εγώ, κι όχι άλλος.