Το Skim Reading και οι «παράπλευρες απώλειές» του

Με αφορμή το άρθρο στον Guardian: “Skim reading is the new normal. The effect on society is profound” της Maryanne Wolf.

 Illustration: Sebastien Thibault

Δυσκολεύεσαι πλέον να διαβάσεις ένα μεγάλο κείμενο; Διαβάζεις την πρώτη σειρά και μετά προσπαθείς να «βγάλεις το νόημα» από λέξεις – spots διατρέχοντας διαγωνίως το κείμενο; Όσο περνάει ο καιρός σού συμβαίνει και με όλο μικρότερα κείμενα; Ε τότε ξέρεις ήδη τι σημαίνει Skim Reading.

Σύμφωνα με τις νευροεπιστήμες, η απόκτηση αλφαβητισμού απαιτούσε ένα νέο κύκλωμα στον εγκέφαλο του είδους μας περισσότερο από 6.000 χρόνια πριν. Γι’ αυτό και οι επιστήμονες – στο άρθρο του Guardian– κάνουν λόγο για την ανάγκη δημιουργίας ενός νέου είδους εγκεφάλου: έναν «αμφίδρομο» εγκεφάλου ανάγνωσης, ικανό για τις βαθύτερες μορφές σκέψης σε ψηφιακά ή παραδοσιακά μέσα.

Διαβάζοντας όμως το άρθρο για το Skim Reading (όχι το δικό μου, του Guardian), καταλαβαίνεις ότι υπάρχει πολύ μεγαλύτερο θέμα από το (τεράστιο) φαινόμενο της αδυναμίας συγκέντρωσης.

Εγώ κοιτάω απλώς το timing και σκέφτομαι το εξής: Την ώρα που οι μηχανές… μαθαίνουν πώς να μαθαίνουν, ο ανθρώπινος εγκέφαλος χάνει την ικανότητα κριτικής ανάλυσης, ενσυναίσθησης και άλλων σύνθετων διαδικασιών ανάγνωσης.

Μιλάμε δηλαδή για κάτι πέρα από το απλό -πλέον- δίπολο μεταξύ ψηφιακής και έντυπης ανάγνωσης. Όπως -σε ελεύθερη απόδοση- αναφέρει η Maryanne Wolf, μιλάμε πλέον για την ικανότητα να διακρίνουμε το αληθές, την ίδια την πρόθεση να δημιουργήσουμε κάτι όμορφο αλλά και με την απόκτηση της σοφίας που χρειάζεται για να διατηρηθεί η απαραίτητη συνοχή μιας κοινωνίας.

fayum.gr

Clicking Countdowns

Κάποτε, όχι πολύ παλιά, ο χρόνος υπολογιζόταν …με τα χρόνια. Τόσο προσθετικά, όσο και μετρώντας ανάποδα. Θα έχεις σίγουρα ακούσει την έκφραση «Πόσα χρόνια μου έμειναν, νομίζεις;».

Μετά, όταν η ζωή έγιναν πιο γρήγορη, οι αντίστροφες μετρήσεις περάσανε σε μονάδες μήνα, εβδομάδων, λεπτών, δευτερολέπτων. «Σε 5 λεπτά θα είμαι εκεί».

Πολλές φορές αυτό γινόταν και για καλλιτεχνικούς λόγους («13.000 μέρες») ή για λόγους έμφαση με τον ίδιο το χρόνο να μετριέται παράλληλα σε όλες τις μονάδες του: «Ζήσαμε μαζί 10 ολόκληρους μήνες. 305 ημέρες, 7320 ώρες, 439200 λεπτά…»

Όταν όμως ο χρόνος κομματιάζεται τόσο, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: Περνάει σε δεύτερη μοίρα. Και έτσι έρχονται μπροστά οι ανάγκες, οι υποχρεώσεις, οι δουλειές, οι εκκρεμότητες, τα θέλω που μοιραία, στους περισσότερους από εμάς, δεν περνούν πια από το ρολόι αλλά… από το ποντίκι μας.

Σκέφτηκες λοιπόν ποτέ να μετρήσεις σύμφωνα με αυτό;

Continue reading “Clicking Countdowns”