Influencers, Ikaria Mag, Μπλε Κομήτης, Taverna: Η νέα περίοδος των ελληνικών εκδόσεων αξίζει -πολύ!- την προσοχή μας [huffingtonpost.gr]

Στη διαμόρφωση της οπτικής κουλτούρας της Ελλάδας, διαλέξαμε τέσσερα σύγχρονα έντυπα για μια συζήτηση για τα σύγχρονα Μέσα και τους υποψιασμένους αναγνώστες.

Αλέξης Γαγλίας HuffPost Greece

Στο ξεκίνημα αυτής της έρευνας, μίλησα με τον θρυλικό συγγραφέα, κριτικό τέχνης και καθηγητή, Μάνο Στεφανίδη. Αντί εισαγωγής, θέλω να χρησιμοποιήσω κάποια δικά του λόγια: «Δημιουργείται μια νέα γενιά παιδιών που αποστρέφονται την τηλεόραση και αυτό είναι παρήγορο. Όπως αποστρέφονται και τις παραδοσιακές μορφές πληροφόρησης, έχουν μια άμεση σχέση (και εξάρτηση) από το ίντερνετ – οι πιο «υποψιασμένοι» ενδιαφέρονται και ψάχνουν ιδιαίτερα πράγματα που έρχονται απ’ τον παγκόσμιο χώρο.

Η αισθητική πρέπει να παίξει ξανά σημαντικό ρόλο στις ζωές μας, όχι σαν κοσμική επίδειξη, νεοπλουτισμός ή ματαιοδοξία. Αισθητική είναι η ανομολόγητη σχέση που πρέπει να έχουμε με την Τέχνη, σαν άμυνα στη φθορά, στην αναξιοπρέπεια, στην γελοιότητα, στην καθημερινή τελικά αδρανοποίησή μας. Η Τέχνη είναι η τελευταία μορφή απελευθέρωσης- και επανάστασης».

Παρακάτω θα δείτε τις συνεντεύξεις: Για το περιοδικό Influencers, μιλά ο εκδότης Φώτης Τσιμέλας. Για το Taverna, στις ερωτήσεις απαντά ο Μιχάλης Μιχαήλ, διευθυντής του περιοδικού. Για το Ikaria Mag μίλησα με τον εκδότη Κωνσταντίνο Βατούγιο. Για τον Μπλε Κομήτη, απάντησε ο αρχισυντάκτης και σχεδιαστής κόμικς, Γιώργος Γούσης.

1. Ποια είναι η ταυτότητα του περιοδικού και ποιο ήταν το κίνητρο για να το δημιουργήσετε;

Σε λίγες ημέρες, την 1η του Μάρτη, το ikariamag.gr γίνεται 8 χρονών! Το ikariamag.gr είναι ένα ηλεκτρονικό περιοδικό… από, για και με αφορμή την Ικαριά. Το δημιούργησε μια ομάδα ανθρώπων που είχε ήδη δοκιμάσει κάποια πράγματα στον χώρο της ενημέρωσης και των εκδόσεων στο νησί και αποφάσισε πώς ήρθε η ώρα να κάνει κάτι διαφορετικό: να δημιουργήσει μία τοπική (ηλεκτρονική, αρχικώς) έκδοση όπου αυτό το χαρακτηριστικό εντοπιότητας θα είναι απλώς η αφορμή, η «πόρτα» από την οποία θα μπούμε και θα σας συστηθούμε για να σας μιλήσουμε για όσα μας απασχολούν, για τα επίκαιρα και τα παλιά, για τον τρόπο που προσπαθούμε να ορίσουμε τις ζωές μας, με τα δικά μας μέσα.  

2. Περιεχόμενο και εικόνα: Πως διαμορφώνονται και αλληλεπιδρούν στην τέχνη της περιγραφής;

Αν μιλάμε για την εικόνα του περιοδικού ως όψη και στήσιμο, σε σχέση με το περιεχόμενο του, θεωρώ πως είναι σε απόλυτη σύνδεση. Κι έτσι πρέπει. Είναι το ομοούσιο πνεύμα μιας έκδοσης. Ευτυχώς, τη δική μας εικόνα, σε ό,τι κάνουμε, από το site μέχρι την επικοινωνία των γεγονότων και τις εκδόσεις μας, την έχει αναλάβει ο εξαιρετικός -επίσης Ικάριος- γραφίστας Μενέλαος Μανώλης. Συμμετέχει και στη συντακτική ομάδα του περιοδικού, η άποψη του για την ύλη και το ύφος της είναι συγκεκριμένη και θα έλεγε κανείς ότι από αυτήν ξεκινάει η αισθητική του για τον σχεδιασμό. Αυτός δημιούργησε σε μεγάλο βαθμό αυτό που είμαστε.

3. Τι κάνει ένα έντυπο να ξεχωρίζει σήμερα;

Ποια είναι η «Πολιτεία» της κάθε έκδοσης: Τι κάνει για να πάει το κοινό στο οποίο απευθύνεται, λίγο παρακάτω, σε έναν κόσμο ανοικτό, μη φοβικό, που δεν αρκείται στο τάπερ περιεχόμενο… με τάπερ τίτλο για να προκληθεί το τάπερ συναίσθημα; Τι «καταδεχόμαστε» για τον εαυτό μας;

4. Ποιες οι διαφορές των ελληνικών Μέσων από το αντίστοιχο πεδίο στο εξωτερικό;

Δεν έχω κάποια αντίστοιχη εμπειρία από το εξωτερικό, παρά μόνο ως αναγνώστης. Να υποθέσω μπορώ: μεγαλύτερο κοινό άρα και περισσότερες δυνατότητες. Μεγαλύτερες ομάδες ενδιαφερομένων για συγκεκριμένες θεματικές –και πιο εκπαιδευμένων σε αυτές. Αν κιόλας η γλώσσα είναι ομιλουμένη ευρέως ανά τον κόσμο, οι ομάδες αυτές διευρύνονται ακόμη περισσότερο.

5. Αγαπημένες επιρροές;

Μόνο προσωπικά μπορώ να μιλήσω γι’ αυτό: από έφηβος αγοράζω συστηματικά εφημερίδες, περιοδικά – έντυπες εκδόσεις αλλά και συνδρομές ηλεκτρονικών. Προσπαθώ να παρακολουθώ όλη την κουλτούρα της περιοδικότητας. Και αυτός ο εθισμός μου άφησε ένα κουσούρι: τρέφω βαθιά εκτίμηση στα λεγόμενα «συστημικά Μέσα», κυρίως του εξωτερικού αλλά ας μην το περιορίσουμε. Όχι σε όλα και όχι άκριτα αλλά δεν απορρίπτω συλλήβδην τον ρόλο και την ποιότητα τους. Ίσα ίσα, για μένα, στέκονται πολύ συχνά φάρος περιεχομένου, εικόνας, στησίματος, επικοινωνίας, ακόμα και εμπειρίας ανάγνωσης με τα νέα interactive format.

6. Πόσο επηρεάζει η (οικονομική) κρίση προσπάθειες σαν τη δική σας;

Είναι κρίση ότι 1 στους 2 Έλληνες δεν ανοίγει ποτέ του βιβλίο, ότι ο ρόλος των ΜΜΕ έχει απαξιωθεί μέχρι και από τα πλέον επίσημα πολιτειακά χείλη; Κάποια πράγματα ίσως είναι σημεία των καιρών, ότι ο κόσμος προτιμά να ενημερώνεται από τα Social Media και όχι από τα Μέσα λόγου χάρη, αλλά όλα συνηγορούν στο ότι το μόνο που περνάει Κρίση είναι η η κριτική μας ικανότητα. Από εκεί και πέρα, δυσκολίες πάντα υπήρχαν –πώς αλλιώς;- έχουν κι αυτές την τρέλα τους ή τη νοστιμιά τους. 

Διαβάστε όλο το άρθρο με τις συνεντεύξεις εδώ.

Àrtεις Fest: Οι Νύφες της Ικαρίας έρχονται για να διηγηθούν Ιστορίες Έρωτα & Αγάπης [huffingtonpost.gr]

«Με τον Έρωτα δε μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος. Και η Ικαρία δεν είναι μόνο έρωτας για εμάς αλλά είναι και ο τόπος όπου έχουμε ζήσει και ζούμε ακόμα όλες τις φάσεις του», λέει ο Κωνσταντίνος Βατούγιος, καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ «àrtεις;», θεατρολόγος και επαγγελματίας στο χώρο της διαφήμισης, για το κεντρικό θέμα της φετινής διοργάνωσης που θα πραγματοποιηθεί από τις 21 έως τις 24 Δεκεμβρίου 2017 στον πολιτιστικό χώρο Metamatic:taf.

Το Φεστιβάλ Σύγχρονης Ικαριακής Δημιουργίας ξεκίνησε το 2012, όταν οι συντελεστές του διαδικτυακού περιοδικού Ikariamag, μιας πλατφόρμας συνάντησης δημιουργικών Ικαρίων και συχνών επισκεπτών του νησιού, επιθυμούσαν να προβάλουν στο κοινό έναν διαφορετικό χαρακτήρα της Ικαρίας, πέρα από τα στερεότυπα και με μια διαδραστική μορφή. «Η δημιουργικότητα των ανθρώπων που ήρθαν κι έρχονται ακόμα κοντά μας για να προσεγγίσουμε μαζί την Ικαρία μέσα από τη προσωπική μας σχέση με αυτήν, δεν περιοριζόταν μόνο στον γραπτό λόγο και έπρεπε να εμπνευστούμε μια πολυτεχνική συνάντηση, ένα κάλεσμα από, για και με αφορμή την Ικαρία, όπως αγαπάμε να λέμε για όσα κάνουμε», εξηγεί ο Κωνσταντίνος.

H ομάδα του «àrtεις;» για την επιλογή της κάθε θεματικής, συζητάει, σχεδιάζει σε συνεργασία με τους καλλιτέχνες και στη συνέχεια προχωράει στην υλοποίηση των ιδεών που ταιριάζουν στη φιλοσοφία του θέματος.

nyfes

Το «àrtεις; fest», όνομα που προήλθε από την ερώτηση «‘α ‘ρτεις;» και στα καριώτικα σημαίνει «θα έρθεις;», πραγματοποιείται ανά δύο χρόνια στην Αθήνα και παρουσιάζει μια σειρά από εικαστικά, προβολές, video art, θεατρικές παραστάσεις, παρουσιάσεις, εγκαταστάσεις, live performances, ικαριακά προϊόντα και εκδηλώσεις για παιδιά. Η ανταπόκριση του κοινού στα τρία προηγούμενα φεστιβάλ ήταν εντυπωσιακή και αυτό αποδεικνύει το ενδιαφέρον για γνωριμία με παραδόσεις και έθιμα μέσα από αφηγήσεις παλαιότερων ή νέων Ικαριωτών, οικογενειακά κειμήλια και την τοπική νοοτροπία.«Χωρίς να έχουμε όσα από τα ικαριώτικα προσελκύουν συνήθως τον πολύ κόσμο όπως για παράδειγμα τα πανηγύρια, έχουμε καταφέρει να περνάνε από το φεστιβάλ χιλιάδες επισκέπτες που είτε έχουν, είτε δεν έχουν, είτε θα ήθελαν πολύ να έχουν σχέση με την Ικαρία», λέει ο Κωνσταντίνος.

nyfes

Àrtεις Έρωτα

Αφορμή για την εστίαση της τέταρτης διοργάνωσης Ημερών Σύγχρονης Ικαριακής Δημιουργίας, υπήρξαν ιστορίες και στιγμές Έρωτα μέσα από τον τρόπο ζωής και το χιούμορ των Ικαριωτών. «“Το “Àrtεις Έρωτα;” είναι ερώτηση, εκκρεμεί η απάντηση. Είναι κι αυτό μια απόπειρα όπως καθετί που κάνουμε, μακριά από μανιφέστα, βεβαιότητες και αυτοεπιβραβεύσεις», συνεχίζει ο καλλιτεχνικός διευθυντής. Ανάμεσα στα βιώματα που θα πρωταγωνιστήσουν στο χώρο είναι και ο Έρωτας, η Αγάπη, το Φλερτ, ο Γάμος, η Απιστία και ο Πόθος. Το πλήρες περιεχόμενο του φεστιβάλ βρίσκεται σε στάδιο διαμόρφωσης, ενώ δεν θα παρουσιαστεί κάποια απόλυτη καταγραφή του «Έρωτα στην Ικαρία», μόνο απόπειρες.

Εκτός από τις πρωτότυπες θεματικές ενότητες, το «àrtεις; fest» ξεχωρίζει και για τον συμμετοχικό του χαρακτήρα. «“Οι Νύφες Της Ικαρίας” θα είναι μια δημιουργική, τεχνολογική εγκατάσταση με δυο μέρη, όπου ο επισκέπτης θα “ταξιδεύει” στον χρόνο συναντώντας τις Ικαριώτισσες Νύφες», συμπληρώνει ο Κωνσταντίνος. Για την καλλιτεχνικά απαιτητική και ενδιαφέρουσα εγκατάσταση, οι διοργανωτές ζητούν από τους αναγνώστες του ikariamag.gr και τα μέλη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να ανατρέξουν στα οικογενειακά τους αρχεία και να βρουν φωτογραφίες από νύφες της Ικαρίας, συνοδευόμενες από μια μικρή ή μεγαλύτερη ιστορία αγάπης, μέχρι τον Νοέμβριο του 2017. Οι παρευρισκόμενοι θα έχουν την ευκαιρία με το “πάντρεμα” της παράδοσης και της τεχνολογίας, να παρακολουθήσουν τις εικόνες που θα προβληθούν κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ.

Oι ιδρυτές, παρά τις δυσκολίες για τη διεξαγωγή ενός τέτοιου εγχειρήματος και με σύμμαχο το μεράκι και την αγάπη τους για το νησί, βρίσκονται σε συνεχή αναζήτηση ιστοριών, προσώπων, εικόνων, ήχων ώστε να μοιραστούν την ιδιαιτερότητα της Ικαρίας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

nyfes

«Δε θέλουμε το àrtεις; να γίνει θεσμός. Θέλουμε να παρουσιαζόμαστε μόνο όταν έχουμε ωραία πράγματα να δείξουμε. Αν θα ευχόμουν κάτι είναι να έχουμε την δυνατότητα χρόνου και χρήματος να ολοκληρώνουμε τις απόπειρες μας στο βαθμό και το επίπεδο που τα σχεδιάζουμε. Είναι πολύ δύσκολο όλο αυτό που προσπαθούμε. Και απαιτεί κόπο και θυσίες».

Αλεξάνδρα Σκαράκη – huffingtonpost.gr

Με βαρκουλάκι στις Βρυξέλλες!

Την αφήγηση της Αργυρώς Τρυπουλά κατέγραψε η Ευφροσύνη Κουτσούτη για λογαριασμό του Κέντρου Τεκμηρίωσης, Έρευνας και Δράσης Ικαρίας. Τον δραματοποιημένο θεατρικό μονόλογο ερμήνευσε η Ηλέκτρα Τσακαλία σε παράσταση που πρωτοπαρουσιάστηκε πέρσι στο metamatic:taf, στο πλαίσιο του àrtεις; fest, το οποίο οργάνωσε το διαδικτυακό περιοδικό ikariamag.

Η ηλικιωμένη γυναίκα παρακολουθούσε με ιδιαίτερη ένταση τη θεατρική παράσταση «Το βαρκουλάκι», μια δραματοποιημένη εκδοχή για την Κατοχή και την προσφυγιά, η οποία βασίστηκε σε αφήγηση της 94χρονης Ικαριώτισσας Αργυρώς Τρυπουλά.

Ο σκηνοθέτης της παράστασης Κωνσταντίνος Βατούγιος, στην κονσόλα των φώτων, δίπλα στο κοινό, ακούγοντας τα σχόλιά της, κατάλαβε: Ήταν και εκείνη μέσα στο βαρκουλάκι, κι έμενε στη δίπλα ακριβώς σκηνή από την Αργυρώ!

Η συγκλονιστική περιπέτεια της νεαρής τότε Ικαριώτισσας, η φυγή από το νησί προς τα Μικρασιατικά παράλια, ξαναζωντάνεψε απρόσμενα, με ένα ιδιότυπο σμίξιμο όσων αποκαλύπτονταν στη σκηνή και όσων διαδραματίζονταν, ψιθυριστά, στο ακροατήριο!

«Η Ιστορία όχι απλώς κάνει κύκλους αλλά πολλές φορές αυτοί οι κύκλοι έχουν την ανάποδη φορά» μας λέει ο σκηνοθέτης. «Από τις ίδιες ακτές που σήμερα δυστυχισμένοι άνθρωποι ξεβράζονται ή καταλήγουν για να σωθούν, πριν μερικά χρόνια έφυγαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας -για να σωθούν κι αυτοί- ακολουθώντας την ακριβώς αντίστροφη πορεία. Όχι πριν χιλιάδες χρόνια. Μόλις χτες. Οι δικοί μας άνθρωποι, που κάποιοι από αυτούς ακόμα ζουν».

Την αφήγηση της Αργυρώς Τρυπουλά κατέγραψε η Ευφροσύνη Κουτσούτη για λογαριασμό του Κέντρου Τεκμηρίωσης, Έρευνας και Δράσης Ικαρίας. Τον δραματοποιημένο θεατρικό μονόλογο ερμήνευσε η Ηλέκτρα Τσακαλία σε παράσταση που πρωτοπαρουσιάστηκε πέρσι στο metamatic:taf, στο πλαίσιο του àrtεις; fest, το οποίο οργάνωσε το διαδικτυακό περιοδικό ikariamag. Σε σχετική συνέντευξή της η πρωταγωνίστρια είχε μιλήσει για κείμενο με δύο τινάγματα: ένα προς τη μνήμη, ένα προς τη λήθη («Αυγή», 18.12.15, http://www.avgi.gr/article/10971/6116244/arteis-trion-geneon-ikariake-paradose-se-perimenei-#).

Αύριο «Το βαρκουλάκι» θα παρουσιαστεί στην πρωτεύουσα του Βελγίου, με γαλλικούς υπότιτλους, στις «Ημέρες Ικαρίας», τις οποίες διοργανώνει ο Σύλλογος Φίλων Ικαρίας στις Βρυξέλλες.

Οι εκδηλώσεις άρχισαν χθες και συνεχίζονται σήμερα στο δημοφιλές εστιατόριο PHILEMA των Βρυξελλών με ικαριώτικες συνταγές από τον Μάνο Μακρυγιαννάκη, την Καλλιόπη Καρναβά και τον Νίκο Κουντούπη.

Το αφιέρωμα συνοδεύεται από μουσικές βραδιές, μαθήματα παραδοσιακού χορού από τη Χριστιάνα Κατσαρού και ικαριώτικο πανηγύρι (όχι, θα έλειπε!), με «Πράμνειο Οίνο» και με την ορχήστρα του Νίκου Πλάκα. Την Κυριακή, τελευταία ημέρα του αφιερώματος, θα προβληθεί η βραβευμένη ταινία του Λεωνίδα Βαρδαρού «LUDLOW, Οι Έλληνες στους πολέμους του άνθρακα». Αναφέρεται στην πιο βίαιη και αιματηρή σελίδα του εργατικού κινήματος στο Κολοράντο της Αμερικής το 1914, και στην άγνωστη συμβολή των Ελλήνων.

Όλα τα έσοδα των εκδηλώσεων θα διατεθούν σε κοινωνικά έργα και ιδιαίτερα στην ενίσχυση της τοπικής οργάνωσης «Βοήθεια στο σπίτι», που φροντίζει τους υπερήλικους του νησιού.

Το βαρκουλάκι δεν κρύβει τούτη τη φορά μέσα του πρόσφυγες. Μεταφέρει Ικαριώτες δημιουργούς και παραγωγούς, για να προβάλουν το νησί και να συγκεντρώσουν πόρους για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Καλοτάξιδο!

Κοσμάς Κέφαλος

avgi.gr